Sunday, August 10, 2014

پیری

آدم وقتی جوان است به پیری جور دیگری فکر می کند
فکر می کند پیری یک حالت عجیب و غریبی است
که به اندازه صدها کیلومتر و صدها سال از آدم دور است
اما وقتی به آن می رسد می بیند
هنوز همان دخترک پانزده ساله است که موهایش سفید شده
دور چشم هایش چین افتاده ، پاهایش ضعف می رود
و دیگر نمی تواند پله ها را سه تا یکی کند
و از همه بدتر بار خاطره هاست که روی دوش آدم سنگینی می کند ...
چهل سالگی 
ناهید طباطبایی

Tuesday, August 5, 2014

بخند

طوری بخند...
که تقدیر شکستش را بپذیرد،
طوری عشق بورز...
که تنفر راهش را بگیرد و برود،
و طوری خوب زندگی کن...
که مرگ از تماشای زندگیت سیر نشود
این زندگی نیست که می گذرد
ما هستیم که می گذریم.
پس،
با هر طلوع و غروب لبخند بزن،
مهربان باش و محبت کن ..
سلام
صبح بخیر
با آرزوی سه شنبه ای شاد و آرام
سرشار از عشق، دوستی و محبت

[Unanimous]

Tuesday, July 22, 2014

ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ ﻣﺠﯿﺪ ﺳﻤﯿﻌﯽ :
ﺁﺩﻡ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﺍﯼ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺍﻣﺎ
ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ، ﭘﺎﯾﺒﻨﺪ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ، ﻣﯿﺘﺮﺳﻢ
ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭼﺎﻟﺶ ﻣﯽ ﮐﺸﻨﺪ، ﻣﯿﺘﺮﺳﻢ
ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻭ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺍﺭﺯﺷﯽ ﻗﺎﺋﻞ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ 
ﻓﺮﯾﺐ ﻇﺎﻫﺮ ﺭﻭﺷﻨﻔﮑﺮﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺭﯾﺪ
ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭ ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﯾﺖ، ﻫﯿﭻ ﻣﯽ ﭘﻨﺪﺍﺭﻧﺪ
ﺍﯾﻨﺎﻥ ﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﻧﯿﺰ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ
ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ....
ﺁﺩﻡ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﺍﯼ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﺍﻣﺎ
ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺣﺪ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﺍﻧﺪ، ﻣﯿﺘﺮﺳﻢ
ﺍﺯﻫﺮ ﺩﯾﻦ ﻭ ﺁﺋﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺁﺋﯿﻦ ﻣﺬﻫﺐ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺭﺍﻩ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻣﯿﺪﺍﻧﺪ، ﻣﯿﺘﺮﺳﻢ
ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻫﻢ ﮐﯿﺸﺎﻧﺸﺎﻥ، ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﮐﺎﻓﺮ ﻣﯽ ﺍﻧﮕﺎﺭﻧﺪ
ﻓﺮﯾﺐ ﻇﺎﻫﺮ ﺧﺪﺍ ﺗﺮﺳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺭﯾﺪ !
ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﯾﺖ، ﮐﺎﻓﺮ ﻣﯽ ﭘﻨﺪﺍﺭﻧﺪ
ﺍﯾﻨﺎﻥ ﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﻧﯿﺰ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ
ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺭﮔﺎﻩ ﺧﺪﺍﯾﺸﺎﻥ ﺗﻮﺑﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ ...
ﺁﺩﻡ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﺍﯼ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﺍﻣﺎ
ﺧﺪﺍ، ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﺍﯾﯽ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ.
زندگی با همه وسعت خویش
محفل ساکت، غم خوردن نیست
حاصلش تن به قضا دادن و افسردن نیست
اضطراب وهوس دیدن و نادیدن نیست
زندگی خوردن و خوابیدن نیست
زندگی جنبش و جاری شدن است
زندگی کوشش و راهی شدن است 
از تماشاگه آغازحیات تا به جایی که خدا می داند.
زندگی چون گل سرخی است پر از خار و پر از برگ و پر از عطر لطیف،
یادمان باشد اگر گل چیدیم،
عطر و برگ و گل و خار،همه ی همسایه ی دیوار به دیوار همند
سهراب سپهری

Saturday, July 19, 2014

ﺷﮑﺎﺭ ﮔﺮﮒ

ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯿﺪ ﺩﺭ ﻗﻄﺐ ﺷﻤﺎﻝ ﮔﺮﮒ ﻫﺎ ﺭﺍ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺷﮑﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ؟
ﺭﻭﯼ ﺗﯿﻐﻪ ﺍﯼ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﻣﻘﺪﺍﺭﯼ ﺧﻮﻥ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﻧﺪ ﻭ ﺁﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﯾﺨﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺭﻫﺎ
ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ .
ﮔﺮﮒ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ، ﺧﻮﻥ ﺭﺍ ﻟﯿﺲ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ،
ﯾﺦ ﺭﻭﯼ ﺗﯿﻐﻪ ﻫﺎ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺁﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺗﯿﻐﻪ ﯼ
ﺗﯿﺰ ﺯﺑﺎﻥ ﮔﺮﮒ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ .
ﮔﺮﮒ ﺧﻮﻥ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺗﺼﻮﺭ ﻭ ﺧﯿﺎﻝ
ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺷﮑﺎﺭ ﻭ ﻃﻌﻤﻪ ﯼ ﺧﻮﺑﯽ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﯿﺸﺘﺮ
ﻟﯿﺲ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ؛
ﺍﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺪ ﯾﺎ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁﻥ
ﺣﺮﺹ ﻭﺻﻒ ﻧﺎﺷﺪﻧﯽ ﻭ ﺷﻬﻮﺕ ﺳﯿﺮﯼ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ، ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺧﻮﻥ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺳﺖ !
ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﺍﺯ ﮔﺮﮒ ﺧﻮﻥ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ
ﺧﻮﺩﺵ ﮐﺸﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﻧﻪ ﮔﻠﻮﻟﻪ ﺍﯼ ﺷﻠﯿﮏ ﻣﯽ
ﺷﻮﺩ،ﻭ ﻧﻪ ﻧﯿﺰﻩ ﺍﯼ ﭘﺮﺗﺎﺏ !
ﺍﻣﺎ ﮔﺮﮒ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﯼ ﻏﺮﻭﺭﺵ ﺳﺮﻧﮕﻮﻥ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ .
ﺍﯾﻦ ﺷﺎﯾﺪ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻫﺪﻓﯽ ﻭ
ﭼﻪ ﺭﻭﺷﯽ ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻣﻘﺼﻮﺩﯼ ﺟﻠﻮ
ﻣﯽ ﺭﻭﯾﻢ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ

Tuesday, July 8, 2014

Distort reality

آرش ایلگار
خودنویس: برداشت‌های ما، که از نگاه کردن به تصاویر پروفایل به وجود آمده‌اند، هرقدر هم که مطمئن باشیم که این تصویر چیز بسیار دقیقی درباره‌ی شخصیت فرد به ما می‌گوید، می‌توانند بسیار نادقیق باشند.

بیایید صادق باشیم. آیا شما شخصیت افراد را از تصویر پروفایل آن‌ها برداشت می‌کنید؟

چه در وب‌سایت‌های دوست‌یابی یا فیس‌بوک و چه در دیگر شبکه‌های اجتماعی، قدرت یک تصویر به‌تنهایی بسیار زیاد است. با نگاه کردن به تصویر پروفایل هر فرد، ما اولین برداشت‌های‌مان را از او انجام می‌دهیم و سپس به دیدن و خواندن درباره‌ی این فرد ادامه می‌دهیم.

محققان روانشناسی می‌خواهند که ما یک‌چیز را درباره‌ی این تصویرمحوری خود بدانیم: این تصاویر دروغ می‌گویند و این دروغ ما را به سمتی هدایت می‌کند که تصوراتی درباره‌ی فرد موردنظر به دست بیاوریم که از واقعیت بسیار دور است.

Alexander Todorov روانشناس از دانشگاه پرینستون می‌گوید: «یافته‌های ما می‌گویند که تصاویر افراد می‌توانند بسیار گمراه‌کننده باشند.»

Todorov و گروه تحقیقاتی‌اش، سری مطالعاتی را انجام دادند که نشان می‌دهند چگونه ما به‌راحتی تحت تأثیر تصاویر پروفایل هستیم و چطور تغییرات جزئی در این تصاویر می‌توانند به‌طور قابل‌توجهی، نظرات ما را درباره‌ی شخصیت یک فرد تغییر دهند.

در این آزمایش، محققان از شرکت‌کنندگان خواستند تا با نگاه کردن به تصاویر صورت افراد، به ویژگی‌های شخصیتی آن‌ها، شامل جذابیت، شایستگی، خلاقیت، حیله‌گری، برون‌گرایی، خساست، قابل‌اعتماد بودن و هوش، امتیاز بدهند. این تصاویر همگی در شرایط نوری مشابه گرفته‌شده بودند، اما بعضی از این تصاویر طوری دستکاری‌شده بودند که حالات چهره خاصی را تداعی کنند.

نتایج نشان داد که امتیازهای شرکت‌کنندگان با دستکاری چهره‌ها همان‌قدر تغییر می‌کرد که با تغییر شخصی که در عکس است. به زبان دیگر، تغییرات جزئی در چهره اشخاص به میزان دیدن تصویر افراد مختلف، بر روی قضاوت ما تأثیرگذار هستند.

در مطالعه‌ای دیگر، از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا به تصاویری که در محتوای مختلف گنجانده‌شده بودند امتیاز دهند. در این مورد، نتایج نشان داد که امتیازدهی شرکت‌کنندگان، منحصرا بر اساس این‌که تصاویر در چه محتوایی گنجانده‌ شده‌اند، تغییر می‌کند. بر اساس گفته‌ی گروه تحقیقاتی «شرکت‌کنندگان، زمانی که به آن‌ها گفته‌شده بود تصویر برای یک پروفایل سایت دوست‌یابی گرفته‌شده، یکی از تصاویر فرد را ترجیح دادند، اما وقتی به آن‌ها گفته شد که عکس برای آزمون بازیگری یک شخصیت فیلم شیطانی گرفته‌شده است، آن‌ها تصویر دیگری را انتخاب کردند و همچنین تصویر دیگری ترجیح داده شد وقتی به آن‌ها گفته‌شده بود که صاحب تصویر کاندیدای یک انتخابات سیاسی است.»

در این مطالعات همچنین این نکته مورد بررسی قرار گرفت که برای این‌که افراد بر اساس تصاویر پروفایل قضاوت شخصیتی انجام دهند، چه مقدار زمان طول می‌کشد. محققان متوجه شدند که این اتفاق تنها در کسری از ثانیه اتفاق می‌افتد. این نتیجه به ما نشان می‌دهد که نتیجه‌گیری سریع ما درباره‌ی شخصیت افراد صاحب تصاویر پروفایل، خیلی هم قابل‌اعتماد نیستند.

نکته‌ی اصلی این مطالعات می‌تواند این باشد که برداشت‌های ما، که از نگاه کردن به تصاویر پروفایل به وجود آمده‌اند، هرقدر هم که مطمئن باشیم که این تصویر چیز بسیار دقیقی درباره‌ی شخصیت فرد به ما می‌گوید، می‌توانند بسیار نادقیق باشند. مهم است که به‌خصوص در سایت‌های دوست‌یابی، که در آن‌ها وسوسه می‌شویم که درباره‌ی افراد را از روی تصاویرشان قضاوت کنیم، این نتایج را به یاد داشته باشیم.

نتایج کامل این تحقیقات در مجله‌ی Psychological Science به چاپ رسیده است.

No matter what happens, always keep your childish innocent , its the most important thing.


Thursday, July 3, 2014

سلفی‌های عاشقانه زوج‌ها باعث نفرت دوستان‌شان می‌شود

تقاطع: هنوز زمان زیادی از فراگیر شدن “سِلفی” نگذشته که حالا دیدن سلفی‌‌های دونفره از افراد با پارتنرشان که “رِلفی” نام‌گذاری شده (Relationship+Selfie)، به منظره‌ای رایج در فیسبوک و اینستگرام تبدیل شده است.

نتایج یک تحقیق تازه که توسط دکتر “بنیامین لی”، استاد دانشگاه “هاورفورد” در ایالت پنسیلوانیای امریکا انجام شده حاکی از آن است که هرچند نگاه عاشقانه‌ی زوج‌ها در کنار هم به دوربین، معمولا نشان از قوی بودن رابطه‌شان دارد، اما این این‌گونه عکس‌ها می‌تواند باعث نفرت دوستان‌تان از شما شود.

این مطالعه که در ژورنال “رابطه‌های شخصی” (Personal Relationships) منتشر شده می‌گوید که افراد با دیدن عکس‌های دونفره دوستان‌شان احساس می‌کنند که آن‌ها نسبت به خودشان در رابطه‌های شادتری هستند.

تیم تحقیق این گزارش می‌نویسد: «وقتی شما “رلفی” پست می‌کنید یا وضعیت خود را به “در رابطه بودن” تغییر می‌دهید، و یا در مورد رابطه‌تان در فیسبوک می‌نویسید، دیگران تصور می‌کنند که شما در یک رابطه خوب هستید.»

آن‌ها اضافه می‌کنند: «اگر شما در یک رابطه‌ی قوی باشید، پروفایل فیسبوک‌تان آن را نشان می‌دهد و دوستان‌تان آن را به دقت درمی‌یابند.»

این محققان، حساب‌های کاربری جعلی در فیسبوک ساختند و سپس از ۱۰۰ شرکت‌کننده در این مطالعه خواستند تا از یک سو ارزیابی‌شان را از میزان شاد بودن افراد در رابطه‌شان بگویند و از سوی دیگر میزان علاقه‌شان را به زوج‌ها بر اساس استاتوس‌های‌شان اعلام کنند.

استاتوس‌هایی که در پروفایل‌های جعلی قرار می‌گرفت، از فاش‌گویی زیاد در مورد رابطه مانند این‌‌که “از این مرد راضی نیستم” تا ابراز احساسات معمولی‌تر هم‌چون “دوست‌دخترم را دوست دارم” و نیز پست‌های عادی مثل این‌که “برای مدت کوتاهی گوشی ندارم. ای-میل بزنید” را شامل می‌شد.

به گفته‌ی “دکتر لی”، نتایج نشان می‌دهد که افراد بعد از آن‌که استاتوس حاکی از خوب بودن رابطه را لایک می‌زنند و به این نتیجه می‌رسند که رابطه‌ی دوست‌شان قوی است، به سرعت نگاه‌شان نسبت به پست‌های بعدی او منفی می‌شود و به تدریج، پست‌های حاوی رضایت از رابطه، لایک کمتری می‌گیرند.

در مرحله‌ی دوم تحقیق، از بیش از شرکت‌کننده در آن خواسته شد تا به پروفایل‌های از پیش ساخته شده مراجعه کنند و بگویند که بر اساس این پروفایل‌ها، صاحبان آن‌ها چقدر از رابطه‌شان رضایت دارند و به آن متعهد هستند.

دکتر لی می‌گوید: «ما دریافتیم که پروفایل‌هایی با تصاویر دوتایی و استاتوس‌هایی درباره‌ی رابطه‌شان، به عنوان کسانی که رابطه‌شان قوی‌تر است شناخته شده‌اند و لایک‌های بهتری گرفته‌اند. با این وجود، آن‌هایی که بیشتر از رابطه‌شان تعریف کرده بودند، لایک کمتری گرفته‌اند 

 [دویچه وله]

Sunday, June 22, 2014

Major Histocompatibility Complex [Jennifer McDowall]

The immune system has several ways of protecting your body against invasion by viruses, bacteria, parasites and any other foreign intruder or cancerous cell.  The first line of defence is mounted by an innate immune response consisting of barriers such as skin, tears, saliva and mucus, as well as an inflammatory response.  This is followed closely by defensive mechanisms mounted by adaptive immune responses that are more specific for the invading intruder.  Adaptive immunity includes both a humoral response produced by antibodies, and a cell-mediated response produced by T cells that have the ability to destroy other cells.  The cell-mediated adaptive immune response is regulated by the major histocompatibility complex (MHC), so named because it is responsible for graft rejection, or tissue compatibility.  Individuals identical for this region can exchange grafts more successfully than those with different MHC combinations, which is not an easy task to find considering that the diversity of MHC combinations is extensive, such that there is on average roughly a 10% difference between any two unrelated individuals.  However, this diversity in MHC proteins has a protective function, making it more difficult for an invading pathogen to elude the host immune system.  A major role of the MHC is to bind small peptides and to present them to the cell surface where the antigen can be recognised by T cell receptors, the topic of next month’s Protein-of-the-Month.

MHC, a Means of Antigen Processing


            In humans, the MHC genes encode the human leukocyte antigens (HLAs) on the cell surface.  Proteins inside the cell are broken down into short fragments that can be displayed as peptide antigens by MHC molecules on the surface of the cell.  MHC molecules display both ‘self’ peptides derived from their own proteins, and foreign peptides derived from invading pathogens.  The immune system is constantly monitoring the surfaces of cells, and the MHC-presented peptides help immune cells to discriminate between normal antigens on the surface of all cells, and those that are foreign and potentially dangerous.  The immune system also monitors the amount of MHC-presented antigens, which helps them to target and destroy cancerous cells that often display increased amounts of self-antigens.  Defects in certain MHC genes lead to autoimmune disorders in which the body fails to recognize self-antigens, such as occurs in diseases like multiple sclerosis, inflammatory bowel disease, and in some forms of arthritis and diabetes.
            MHC proteins have the ability to bind to several different peptides, which is necessary as there are a vast number of potential peptide targets, and only a limited number of MHC proteins.  Furthermore, the different peptides that an MHC protein can bind are often structurally different from one another.  This is an unusual property for a protein, and makes MHC molecules very different from other immune system proteins such as antibodies and T cell receptors, both of which show much greater specificity for their targets.  MHC molecules are able to bind to such diverse peptides, because both the MHC binding pocket and the peptides are relatively flexible, the latter because of their small size.  In addition, water molecules can fill in the gaps between the MHC molecule and its peptide to improve its fit.

Sunday, June 15, 2014

دو چیز مانع خوشبختی انسان است


- وقت و زمان . که اگر برخورد درستی با آن نشود موجب گرفتاری خواهد بود.

مردم . انرژی و نیرو و وقتی که می‌بایست موجب رشد و تکامل ما بشود صرف تحت تأثیر قرار دادن دیگران می‌شود. من قرار است که کار خوب و درست و مناسب خودم را بکنم. اگر این کار من موجب خوشحالی و شادی و رضایت دیگران واقع بشود که چه خوب ولی اگر نگیرد بسیار باعث تأسف است ولی من همچنان کار درست و خوب و مناسب خودم را ادامه می‌دهم. ما اگر در زندگی به ساز دیگران برقصیم نابود خواهیم شد. روزی که ما بخواهیم که مردم برای ما دست بزنند وسط دست‌های مردم له خواهیم شد. روزی که بخواهیم مردم ما را بزرگ ببینند همانند بادکنکی می‌شویم که با فوت دیگران به آسمان فرستاده می‌شویم و به میزان بالا رفتن مان پایین افتادن وحشتناکی هم داریم. ما در تمام عمرمان می‌خواهیم ثابت کنیم که “من خوبم، ببین من چقدر خوبم.” یا “من را لطفأ دوست داشته باشید”. چرا؟ برای اینکه ته وجودمان نه به خوبی خودمان باور داریم و نه به خواستنی ودوست داشتنی بودن خودمان. بنابراین تمام زندگی ما دور این محور می‌چرخد که “چگونه حرف بزنیم، چگونه رفتار کنیم که مردم ما را دوست بدارند.” ولی چون خودمان خودمان را خوب نمی‌دانیم و خودمان را دوست نداریم هیچوقت به آن نتیجه نخواهیم رسید. آخر سر هم از آن همه کوشش پشیمان می‌شویم که به حساب خودمان این همه رنج بردیم که دیگران را خشنود و راضی کنیم ولی هیچ کس از ما خشنود و راضی نبود. و بیشتر و بدتر اینکه خودمان از خودمان خشنود و راضی نبودیم.
-دکتر هلاکویی